Tijd om te wisselen. Slaperig steek ik mijn hoofd door het luik naar buiten. Het is nieuwe maan dus ik verwacht een pikdonkere nacht, niets is minder waar.. Een enorme lichtstraat aan vissersbootjes verlicht de horizon. Alsof je s avonds langs de kassen in de noordoost polder naar huis rijdt.

Overdag is het slalommen tussen de vlaggetjes met boomstammen en daaraan een visnet. Zodra het donker is hopen we die op goed geluk te missen. S nachts zijn het de squid vissers met bouwlampen die onze route doorkruisen. Dat wij een paar uur daarvoor een mahi mahi vingen is een unicum. Ik voel me schuldig, die arme vis. Als wij onze lijn niet uithadden had hij deze slalom race misschien wel gewonnen.

Na twee nachten komen we aan bij het eiland Bewean.

‘Luna, Luna, Luna!’ Een overvolle schoolbus gevuld met kinderen passeert ons. De uren daarvoor was een slalom race voor Luna tijdens een wandeling naar het dorp. Twee dames op een scooter passeren, wachten ons even later op en staan klaar voor een foto. Een oma zonder gebit komt uit haar stoel en kust Luna op haar wang. Verkoopsters komen achter hun stalletje vandaan met lolly’s en flesjes drinken. Een man pakt Luna van Hans schouders en loopt ervan door. Wanneer we langs de school lopen worden we omsingeld door een groep kinderen, de juf staat klaar met de camera. Iedereen lacht en is even vriendelijk. Voor Luna is het iets teveel van het goede en ze klampt zich aan mijn been. We voelen ons beroemde celeberties, we voelen ons vooral ongemakkelijk. We scoren snel wat lekkers bij een van de eetkraampjes en slalommen ons een weg terug naar de Vagebond.

100m2 doek vult bijna de gehele vloer onder de overkapping bij Medana Bay. Zeker 25m van de lijken is uitgescheurd en twee van de drie schootshoeken hangen er zielig bij. Uitgerust van onze mini vakantie wagen we ons aan deze klus. We hebben lang overwogen, zelf repareren, naar een zeilmaker of een nieuwe… Maar in Lombok zijn de laatste twee opties niet mogelijk en de weg door de doldrums naar Thailand is nog lang. We geven onszelf twee dagen om haar weer op te lappen. We knippen de franjes eraf, tapen de lijken weer aan elkaar en de schootshoeken worden lapjes dekens. Alles door de naaimachine en voila! Welliswaar een vierkante meter kleiner maar dit gaat ons zeker de windstille dagen doorbrengen.

Ondertussen druppelen de boten met kinderen binnen. En ook al zijn ze een stuk ouder, Luna vind het fantastisch! En wij vooral heel gezellig. Voor het eerst sinds vertrek uit Nieuw Zeeland zitten we weer in het cruiser wereldje. En vrijwel iedereen heeft hetzelfde plan, komend voorjaar door de Rode zee.

Samen bezoeken we de dierentuin. Een taxiritje van 15 minuten brengt ons bij een prachtig park. Met een gevuld mandje fruit gaan we op pad. Olifanten, pitons, oerang oetangs, baby nijlpaarden en tropische vogels, allemaal krijgen ze iets uit het mandje.

We ontdekken het locale zwembad inclusief 25m bad, glijbanen en dé emmer. Luna is fan en leert steeds beter zwemmen. De dames bij het zwembad zijn fan van Luna. Met haar charmes krijgt ze het voor elkaar dat de draaimolen wordt aangeslingerd. Ze is zielsgelukkig!

Lombok is heerlijk, puur en nog niet overgoten door het toerisme (denken we). We huren een dag een scooter en toeren richting de waterval. Luna gesandwicht tussen ons in valt binnen vijf minuten in slaap. Met stijve armen en een houten reet komen we na ruim een uur scooteren aan bij de waterval.

Na een wandelingetje door de jungle, vergezeld door een groepje lokale pubers, komen we aan bij de waterval. We snappen wel waarom dit een van de bekendste watervallen van Lombok is. Wat een pareltje! We zwemmen in het verkoelende water en Hans waagt zich een douche onder de enorme straal. We zijn het water nog niet uit of een stroom toeristen komt aangeslingerd. Opnieuw alles voor de beste insta foto. Met een boterham met pindakaas uit het vuistje aanschouwen we deze toeristen gekte.

Na twee weken Medana bay is het helaas weer tijd om verder te varen. We vullen onze groente en fruit manden aan en zetten koers naar het noorden.