Maand: maart 2019

Ready for take off

Twee weken Panamacity… klussen, boodschappen, stadswandeling, nog meer boodschappen, wachten op een pakketje, hiken in el Valle, naar de versmarkt, pakketje komt manana, dan nog maar een klusje, even nog wat boodschappen, nog een keer de stad in, oeps een drone gekocht, pakketje is er, laatste klusje, laatste boodschappen, hebben we alles, we are sinking…

We gaan!!  Anker op, 4000 mijl te gaan, op naar de Marquezen!!

IMAG1124

Klusjes….

Boodschappen, inkopen, shoppen…

IMAG1164

Hiken el Valle

Panama-citytrip

IMAG1151

Nog meer klusjes

IMAG1182

Ready for take off!! Tot over 5 weken!

See you at the other side

Met zes man sterk verlaten we Linton Bay voor een heerlijk zeil tochtje naar Shelterbay marina. Morgen gaan we door het Panamakanaal! De Incentive en Moora zijn onze handliners. Sanne vaart mee en dus gaat de hengel uit. Wanneer we heel even de zes knopen snelheid aantikken…rrrrrr… beet! We vangen een mooi formaat tonijn voor een heerlijke lunch de volgende dag.
Onderweg bellen we naar het Panamakanaal voor een definitieve bevestiging. Wegens personeel gebrek zijn we gerescaduled en is de transit een dag uitgesteld. Gelukkig hebben we hele gezellige handliners. We tellen nog even of onze bier voorraad een extra dagje aan kan en genieten in Shelterbay marina. Aapjes kijken in de jungle, relaxen in het zwembad en gezelligheid in de avond.

IMAG1076

The crew is ready

De volgende dag is het zover, Pacific here we come! Op een dagje vertraging na loopt het hele ‘hoekomikdoorhetpanamakanaal’ op rolletjes. De aanvraag zonder agent is een eitje, stootwillen en lijnen zijn zo geregeld en we hebben de fijnste linehandlers die we ons kunnen wensen. Toch is het best een beetje spannend wanneer de pilot boot aan komt varen om de advisor bij ons aan boord te zetten. We hadden ons voorbereid dat, zoals gebruikelijk, we in een pakketje van twee of drie boten door de sluizen zouden gaan. Tot onze advisor ons meededeeld dat we alleen gaan. Alleen de Vagebond, dat wordt dus volle bak aan het werk voor alle linehandlers.

Vagebond Panamakanaal proef

Met 6 knopen snelheid sjezen we in de namiddag op de Gatun locks af. Even moeten we inhouden om onze medesluis genoten voor te laten. Als zij netjes en wel ‘sluisvast’ liggen mogen wij. Voor de ingang van de sluis worden ons vier apenknotjes toegeworpen door de linehandlers op de kant. Op de Vagebond knopen we de apenknotjes aan de enorme 22mm dikke lijnen. Zo varen we de sluis in. Wanneer de linehandlers op de kant ons een seintje geven laten we de dikke trossen lijnen vieren zodat deze op de bolder belegd kan worden. Fluitje van een cent. Dan wordt in een no time een enorme hoeveelheid water de sluis ingepompt. Langzaam trekken we de lijnen mee aan en binnen 10 minuten zijn we 8 meter gestegen.

IMG-20190317-WA0013

Handliners in actie 

De Gatun locks bestaan uit drie sluizen, met in totaal een hoogte verschil van 24 meter. Wanneer de eerste sluis geschut is halen we de dikke tros lijnen binnen. De linehandlers op de kant houden de dunne lijn en begeleiden ons naar de volgende sluis. Bij sluis nummer drie blijkt dat de linehandler aan bakboord voor toe is aan weekend. Hij belegd de lijn om de verkeerde bolder en is daardoor te laat bij de volgende. De Vagebond komt bijna dwars in de sluis te liggen. Wanneer Sanne nog maar 1.5m lijn over heeft roept onze advisor dat we de lijn moeten laten gaan. Sanne en ik kijken elkaar vragend aan en horen op hetzelfde moment een schreeuw vanachter het roer. ‘Lijn vasthouden!!’ roept Hans. Hij geeft een dot gas en de Vagebond ligt weer netjes recht in de sluis. De linehandler op de kant belegd de juiste bolder en we zijn klaar voor de laatste 8m stijgen. Zo zie je maar het blijft een advisor.

IMG-20190317-WA0016

Always trust the captain!

Wanneer we door de laatste sluis zijn komen we aan op het Gatun lake. We meren af aan een enorme mooring die meteen gedoopt wordt als borrelboei. Na anderhalf uur is het gedaan met de rust. De volgende schutting is gearriveerd met daarin vier jachten, twintig volwassenen en negen kinderen.

IMAG1095

Halfway, samen op de borrelboei

De volgende ochtend komt onze advisor weer aan boord en motoren we over het prachtige Gatun lake naar de sluizen aan de Pacific kant. Sanne en ik voelen ons net een catering bedrijf. Uren sloven we ons uit in de keuken om een heerlijke maaltijd te bereiden. Helaas is onze advisor een beetje een verwend mannetje en wordt onze fantastische Surinaamse kip saté niet echt gewaardeerd. Evenals de kippensoep, verse watermeloen en gingerale.

Cruisen over het Gatun lake

IMG-20190317-WA0017

Catering Vagebond b.v.

IMG-20190317-WA0018

Door onze familie in Nederland worden we live gevolgd via de webcam

Vandaag gaan we wel in een pakketje en met enige chaos tussen de advisors onderling liggen we vastgeknoopt aan onze buur boot. Opnieuw volgen er drie sluizen en bij de mariflores locks wuiven we uitgebreid naar onze lieve familie die ons live volgen via de webcam. Inmiddels zijn we experts en het dalen gaat een stuk gemakkelijker. De laatste sluisdeuren gaan open, we zijn aan de andere kant, we zijn in de Pacific!!

IMG-20190317-WA0019

Laatste sluisdeuren naar de Pacific

Dank aan onze lieve, fijne en gezellige linehandlers, Rik en Sanne van de Incentive en Ralph en Monica van de Moora.

IMAG1116

At the other side!! Cheers!

 

* coming soon on syvagebond.com, meer informatie en een filmpje over onze transit door het Panamakanaal. 

Shop untill you drop

‘We hebben nog 20 minuten’! Verschrikt kijk ik op van achter het schap met tomatenpuree, nog maar 20 minuten.. We staan midden in de supermarkt in Colon. Vooraf hebben we met de supermarkt manager afgesproken, dat als we voor een bepaald bedrag boodschappen zouden doen, ze ons met een busje terug naar Linton Bay brengen. Goeie deal! We krijgen twee uur shop tijd.

Nu zijn er nog maar twintig minuten over en we hebben nog vijf rijen te gaan! We moeten nog verse groente en fruit, kaas, vleeswaren, yoghurt, bier, fris… er lijkt geen eind aan onze boodschappenlijst te komen. Als een kip zonder kop gooien we winkelwagen nummer vier vol met alles dat we nodig hebben en wat we komende maanden nergens kunnen kopen of onbetaalbaar is. Ondertussen baal ik dat ik in de eerste rij een half uur lang aan alle flessen wasmiddel heb geroken om de beste geur te kiezen. Een fijne familie eigenschap. Nu komen we tijd te kort voor belangrijkere producten.

IMAG1029

Met het busje terug naar Linton

Twee uur later staan we met vier karren afgeladen vol bij de kassa. Ik laad alles aan de ene kant op de band terwijl Hans aan de andere kant de tassen inpakt. De supermarkt regelt een busje en brengt ons terug naar Linton Bay. Een goeie anderhalf uur later staan met een berg boodschappen bij onze dingy.

IMAG1136

Opruimen tot in de late uurtjes

Na onze aanvraag voor de transit door het Panamakanaal zijn we terug gevaren naar Linton Bay. De natuur is hier prachtig, de ankerbaai prima en de biertjes bij het plaatselijke tankstation zijn reuze gezellig. Naast de grote inkopen doen we nog wat laatste klusjes en genieten van het mooie Panama.

IMAG0975

Ankerbaai Linton Bay

Met de dingy door de mangrove naar het prachtige Panamarina

IMAG1040

We hebben een missie..

Planerend slalommen we met de dingy tussen de olietankers, cargo ships en sleepboten door. Alle grote reuzen liggen hier bij elkaar, wachtend op een transit door het Panama kanaal. We hebben een missie. Ruim 1800 dollar cash veilig afleveren bij de Citibank. Dit is het bedrag + 800 dollar borg dat we moeten betalen om door het kanaal te mogen. Een taxi van Shelterbay naar de bank kost al gauw 50,- dollar. Hemelsbreed is Colon maar een goeie 3 mijl van ons verwijderd. Dat gaan we anders doen. We pakken de dingy!

IMAG1016

Retourtje Colon, Citibank

Met ruim 1800 dollar cash op zak planeren we naar Colon aan de andere kant van de Limon bay. We gaan op zoek naar een plekje waar we de dingy kunnen launchen. We proberen de plaatselijke sportvis club (club Nautico). Het ligt er verlaten bij en een dame bij het plaatselijke restaurantje verteld ons dat we hier niet meer mogen liggen van de overheid. We proberen het bij de aanlegsteiger van de pilotboten en de cruise terminal maar bij beide ook hier geen succes. Uiteindelijk varen we de dingy een strandje op. Hans gaat voor één dollar met een taxi naar de Citibank en blijf ik op het strand om de dingy te bewaken. Een goed uur later komt hij terug, missie geslaagd!

Diezelfde avond nog kunnen we een afspraak maken voor de transit date. Het is een feit, we gaan écht! 2 maart gaan we door het Panamakanaal!!

IMAG1011

We gaan!!! 

Barleduque® vs Spa-blauw®

‘hmm lekker water dit, net Barleduque’. Freek vult zijn glas met water en neemt een paar flinke slokken.

Al sinds vertrek produceert onze watermaker niet hoe we zouden willen. Het kwaliteit van het water is iets teveel aan de zoute kant. Of anders gezegd, Barleduque. Klinkt best chique, douchen met Barleduque water. Toch gaat onze voorkeur uit naar frisse Spa blauw. In Nederland hebben we nieuwe membramen besteld en het is tijd deze te vervangen. Klussen in paradise!

IMAG0888

Klussen = chaos #proefdraaien watermaker 2.0

Zorgvuldig wordt de hele watermaker uit elkaar gehaald, iedere O-ring vervangen en alle schroefjes en moertjes gepoetst. Het frame is na maanden lekkage van zout water helemaal geoxideerd. Hans besluit, ‘als we nu toch bezig zijn’, ook een nieuw frame te maken. Drie dagen later draaien we een testrondje met onze Schenker 2.0. Nog een laatste drupje loktide op enkele koppelstukken en hij loopt weer als een zonnetje. Kurkdroog, zonder lekkage produceren we nu een kleine 30 liter SPA blauw per uur! Wat kan water toch lekker zijn.

IMAG0881

Watermaker 2.0

IMAG0940

Goedgekeurd door Bo!

Ondertussen genieten we van de prachtige eilanden in het San Blas paradijs.

IMAG0904

Op een onbewoond eiland….

‘Drink met je billen bloot, melk uit een kokosnoot, je wordt van zelf groot….. Op een oooonbeewoond eiland…’ Daar staan we dan, met dit liedje in ons hoofd, op ons eigen eiland, midden in de San Blas. Het is een paradijsje hier!

IMAG0717

Onbewoon eiland…

Na een paar fantastische dagen in het authentieke en sfeervolle Cartagena zeilen we in record snelheid richting Panama. In het ochtend licht worden aan de horizon de contouren van het land zichtbaar. Hoge groene heuvels met op de voorgrond groepjes palmbomen verspreid in de oceaan, veilig achter een rif. Een goed uur later laten we ons anker vallen bij zo’n groepje palmbomen. Tussen de heuvels van het vasteland en achter het rif van de Caribische zee.

Uren wandelen door de prachtige straatjes van Cartagena

IMAG0626

We liggen bij Coco Brandera Cays. In kristal helder water bij een eilandje dat groot genoeg is om de kite op te laten en klein genoeg om Bo los te laten. Binnen vijf minuten zit ze in de top van de enige palmboom die het eiland rijk is. Dagen vliegen voorbij met kitesurfen, snorkelen, rondje eiland wandelen en chillen.

Na vier dagen varen we naar Carti om Freek en Janna op te pikken. Na enige weerstand van de Kuna’s mogen ze eindelijk mee naar de Vagebond. Verplicht nemen ze een taxibootje en worden keurig in een zwemvestje gehesen. Wij varen met de dingy voorop en nog geen anderhalve minuut later en 15 dollar armer zijn ze op de Vagebond.

IMG-20190310-WA0011

Samen verkennen we de San Blas, kletsen bij een kampvuurtje, zwemmen, snorkelen en kiten. We vinden uit hoe we lobster kunnen vangen. En voelen ons rijke stinkers wanneer we op ons ‘jacht’ op deze prachtige plek zelf gevangen lobster eten.

IMAG0815

Thanks Freek en Janna voor de fijne dagen!

IMAG0795

Cortisol

Cortisol, een hormoon dat wordt aangemaakt in de bijnierschors en vrijkomt bij elke vorm van stress. Vandaag werd mijn lichaam overladen aan dit hormoon. Gisteren zijn we vertrokken uit Santa Marta. Met het ronden van Baranquilla dachten we dat we de meeste wind gehad hadden. Na een nachtje uitrusten achter ons anker gaat in de vroege ochtend glore de wekker. Het waait een goeie windkracht 7 in de baai van Puerto Velero. Met een beetje twijfel en enige tegenzin besluiten we toch maar te vertrekken, komende dagen wordt het weer er namelijk niet beter op. En zo worden we, tijdens zonsopkomst, op dubbel gereefd grootzeil en kotter met 7 knopen de baai uit geblazen.

Van helder blauw naar modderbruin bij de riviermonding van Baranquilla

Het is een beetje oncomfortabel, soms nat en niet heel ontspannen maar we gaan snel en de boot houd zich goed. Dan opeens splashed er een golf de kuip in, we surfen met 10 knopen van een golf af, de windmeter maakt uitschieters naar 40+ knopen en we varen op drie dubbel gereefd grootzeil met topsnelheid op Cartagena af. Mijn cortisol schiet omhoog en ik voel mij lichtelijk oncomfortabel.

IMAG0581

Hans heeft geen last van een overschot aan cortisol

Hans blijft als altijd cool en haalt mijn doem scenario’s één voor één onderuit. Verscholen onder de buiskap spelen we het spelletje ‘wie ben ik?’. Als ik eindelijk heb geraden dat Hans ‘de stem van de Tomtom’ is komt de skyline van Cartagena in zicht. We komen in de luwte van het land, de golven en wind nemen af en daarbij ook mijn cortisol spiegel.

IMAG0606

Opkruisen door de baai van Cartagena, we zijn er bijna 

Tussen de verdedigings werken varen we de baai van Cartagena binnen. Met een lekker lopend windje kruisen we op vol tuig tot aan de ankerplek. We zijn onder de indruk van de skyline van Boca Grandi. Cartagena, we zijn er! We drinken een biertje en zijn alle ellende van afgelopen uren vergeten.

IMAG0613

Skyline cartagena