De Vagebond en ik

‘Buurvrouw, er is een mooringlijn door.’ Hans is net een kleine week weg. Een vlucht naar Sint Maarten brengt hem op de Bojangles. Van daaruit zijn ze vertrokken voor de oversteek naar de Azoren. Hans zorgt voor een extra handje aan boord en een hogere bootsnelheid zodat Minne eerder bij opa en oma is.

Slik! Dan is er alleen nog de Vagebond en ik! Komende weken moeten we het samen doen, dat is wennen en soms best een beetje spannend. Geluiden die me eerst niet eens opvielen houden me nu s nachts wakker. Iedere dag check ik de mooringlijn, wat als die los gaat, dan ligt de boot op klein Bonaire. De watermaker draaien en hopen dat ik alle kraantjes goed heb gezet. Één foutje en we hebben waterballet. S avonds na een avond dienst alleen het bootje uit het water. Zit alles wel goed op slot, toch nog even checken.. Een dag voor Hans vertrek is er in de nacht een brandend vissersbootje losgeslagen en tegen de Vagebond gedreven. Op een enkele kras en wat roetplekken na is dit goed afgelopen. Maar wat als er nog zoiets gebeurd. Ook hoor ik over de reverse winden die hier plotseling kunnen opsteken met een heftige swell uit de verkeerde hoek. Mijn ‘doem scenario gedachten’ maken over uren. En dan is er nog de enorme hoeveelheid stof bovendeks en een groene baard die bijna tot aan de koraal bodem rijkt. Toch groeit na enkele dagen het vertrouwen en verdwijnen de doemscenario’s langzaam naar de achtergrond.

Met een hagel nieuwe mooringlijn duik ik naar beneden en bevestig deze aan het betonnen blok op de bodem. Problem solved!

_20180603_032906

De dagen vliegen voorbij; werken, zwemmem, boot onderhoud, happy hour, slapen and repeat. De Vagebond voelt inmiddels veilig en vertrouwd met veel lieve mede zeilers om mij heen. Van 24/7 een jaar lang samen naar ineens een dag alleen, met niks of niemand rekening hoeven houden. De Vagebond en ik hebben het leuk maar met Hans erbij is leuker!

 

Zie http://www.sailingbojangles.nl voor een prachtige oceaan oversteek naar de Azoren . 

Blub, blub, blub…..

Blub, blub, blub…..daar gaan we, de diepte in. Daar waar het water steeds donkerder blauw wordt, je zweeft als in de ruimte en alleen je eigen ademhaling hoorbaar is.

_20180427_105806

We zijn een kleine week op Bonaire, ons ‘thuis’ voor komend half jaar, en onze padi is binnen! Samen met Freek en Juul maken we onze eerste duik alleen de diepte in. De oceaan is prachtig, niet alleen boven maar zeker ook onder water!

Wat is het fijn, de hele familie hier op vakantie! Een kleine twee weken hangen we nog even de toerist uit en verkennen het eiland van noord naar zuid, zowel boven als onder water. We scheuren door de eindeloze vlakte van het nationale park, een bizar landschap met duizenden catusplanten. We stoppen bij de mooiste baaitjes voor een verfrissende duik met of zonder snorkel. Bij het Goto meer spotten we de eerste flamingos en het dierenrijk wordt aangevuld met honderden (brutale) iguanas. Het contrast is groot wanneer je naar het zuiden rijdt. Een ruig heuvelachtig landschap maakt plaats voor een kale witte vlakte welke schitterd in de zon, de zoutpannen! We organiseren onze eigen Vagebond dive and snorkel sunset sailing cruise naar klein Bonaire. En in het blauwste water laten we ook nog even de kite de lucht in! Het is heerlijk, het is genieten, ons ‘thuis’ voor komend half jaar!

Rumpunch, wiet en Maria

‘The saussage between the two white breads, Guadeloupe & Martinique, that’s Dominica man.’ Bob Marley tonen swingen uit de radio en de locale rumpunch wordt rijkelijk geserveerd. Een tochtje over de indian river lijdt ons naar een locale bar één mijl land inwaarts. Samen met Ruud en Megh zijn we op Dominica. De relaxe caribische sfeer welke we afgelopen weken op Martinique en Guadeloupe zo gemist hebben is hier weer volop aanwezig!

_20180518_013242

Indian river

‘Do you know where we can rent a car for tomorrow? Is there public transport to Roussouh? Is there maybe a taxi who can drive us trough the Island?’ We vragen ons suf in een poging om het eiland te verkennen. ‘No man it’s a holliday!’ klinkt de een na de andere vrolijke stem. Het is paasweekend en het hele eiland is in rust. Tot we Clite tegen het lijf lopen. Clite heeft een auto en wil ons wel een dagje over het eiland rijden. Top! De volgende dag staan we om 8 uur klant en klaar, maar geen Clite. We zijn inmiddels gewend aan het ‘Surinaams’ kwartiertje en een half uur later stopt er een auto. Clite heeft wat troubles met zijn band en deze meneer komt ons vast ophalen. Na enig rumoer, verwarring en minuutjes later staat daar Clite met zijn bolide klaar. Een zwarte four wheel drive pick-up truck met hier en daar wat stormschade van orkaan Maria een niet werkende start motor en een slap bandje.We stappen in, deze dag is nu al een avontuur, we zijn onderweg!

_20180518_013103

Onderweg!!

Via de Noord Oost kust rijden we richting het zuiden, naar de watervallen. Het is indrukwekkend hoeveel schade Maria dit prachtige land heeft aangebracht. Het complete eiland is in vijf uur tijd weggevaagd. Het enige dat overbleef zijn boomstammen, huizen zonder daken, puin en een hele lieve bevolking. Clite verteld ons uitgebreid over het leven op Dominica, over de spannende uren wanneer Maria over het eiland raast en over de wederopbouw. Uiteindelijk komen we in de stromende regen aan bij de Emeralda Pool, nemen een duik en rijden verder naar de Trifara watervallen. Clite laat ons een hotspring zien, een gat in de grond waar hete, ruikende, sulfaat omhoog borrelt.

De natuur is nog steeds overweldigend!

Halverwege de rit word door onze chauffeur de eerste rumpunch genuttigd, gewoon lekker tijdens het rijden. Wanneer na een overheerlijke locale luch de tweede punch gedronken word beginnen we aan de weg terug naar Portmouth. Clite word steeds stiller, bochten worden gevaarlijk afgesneden, terugschakelen van 3 naar 1 gast met ‘kleine’ schokjes. We hebben een hele file auto’s achter ons en zijn bij iedere bocht blij dat we nog leven. We proberen Clite wakker te houden en zo praten we hem de laatste kilometers naar huis. In Portmouth is de Eastern Beach party in volle gang, mensen van over het hele eiland verzamelen zich hier op het strand. Als we vragen of Clite ook mee naar de party gaat kijkt hij ons met een vermoeiende blik aan. ‘No man, I go chilling with some friends’. Arme man we hebben hem uitgeput vandaag. Wij sluiten de dag feestelijk af, mengen ons tussen de locals, doen een dansje, drinken een biertje, een rumpunch en roken wat lokaals. Dominica, je bent prachtig!!

_20180413_093335

Europa!

Sorry lieve lezers, we lopen een klein beetje achter in ons blogschema.. maar beter laat dan nooit!

BAM! In één dag zeilen we naar daar waar we een half jaar geleden vertrokken, Europa. Grote supermarkt ketens, de Euro, contactloos betalen en zelfs file op een drie baans weg! Het kan allemaal op Martinique.

_20180513_151019

File op een eiland..

Europa een ontwikkeld continent met veel vrijheid, waar alles mogelijk is. Van alle gemakken voorzien, waar alles verkrijgbaar is en keuzes maken moeilijk. Daar waar wachten tijd verspilling is. Facebook, Twitter en WhatsApp, online zijn is belangrijk. Leven in een sneltreinvaart, werken, sporten, healty food en social media is de trend.

Een half jaar lang reisden we over een andere continent, andere culturen en andere gewoonten. Marokko, Kaapverdie, Suriname en Tobago. Daarna bevonden we ons in een surrealistische wereld, genaamd de Tobago cays. Daar waar het verschil tussen arm en rijk enorm is en het water adembenemend blauw.

In het relaxe Bequia nemen we echt afscheid van de Bojangles, we gaan jullie missen lieve schatten. En in een ongekend tempo schieten we in 14 uur naar Martinique. Saint Vincent en Saint Lucia laten we rechts liggen. Met moeite, de grillige en ongerepte contouren van de eilanden maken de verleiding groot maar we moeten keuzes maken. Voor het eerst zien we ook twee walvissen, kippenvel! Twee indrukwekkende gevaartes zwemmen ons tegemoet, spuitend bij iedere ademhaling.

_20180513_150545

Walvissen!! 

S avonds, wanneer de zon al onder is laten we ons anker vallen bij Saint Anne, Martinique. De volgende ochtend vol verbazing om ons heen kijkend. Daar waarvan we dachten dat het een stad was blijken honderden boten te zijn. We liggen midden in het watersport mekka van de cariëb. De komende dagen zijn gevuld met het afstruinen van watersport winkels, de hobby van iedere cruiser. Er worden weer wat klusjes gedaan, de voorraden aangevuld en we genieten van heerlijk vers stokbrood met brie! Europa, daar waar we de Maximo achter lieten en hier zomaar weer de baai in komt varen. Samen maken we er weer een feest week van. Naast alle gemakken heeft ook Martinique, net als Europa, ongerepte natuur. Twee dagen gaan met z’n vieren we op pad en scheuren in ons huurbakkie het eiland over. Door het regenwoud naar de indrukwekkende vulkaan, prachtig wandelen bij chateau Dubuc, en chillen tussen de surf dudes.

_20180513_150654

Hiken met Eric en Marleen!

Vakantie gids

Golven splashen over het dek en in de kuip, alles wat we binnen niet vast hebben gezet vliegt door de kajuit. Voor het eerst in weken varen we weer vol (gereefd) tuig en een afstand langer als 5 mijl. We genieten, 25 mijl lang aan de wind, tussen groene eilandjes, op helder blauw water met de zon op onze bol, onderweg naar Bequia. Zeilen in de cariëb met de vakantie modus aan.

_20180310_154100

Zeilen naar Bequia

Al een paar weken begeven we ons in een vakantie gids. Intens blauw water, palmbomen, witte stranden en vooral heel veel catamarans. De een nog groter en luxer als de ander, te huur tussen de 4000,- en ruim 20.000,- euro per week! Exclusieve tripjes, lobster van de grill en champagne. Op de kant de mooiste groente en fruit stalletjes maar met extreme prijzen. Duidelijk een vakantie gids die aan ons budget niet besteed is. Of toch wel…

_20180311_191544

Ankeren in Bequia, 70% catamaran

We liggen in de mooiste baaitjes of achter een spectaculair rif. Staat er in de pilot ‘only a day anchorage’, dan blijft de Vagebond lekker liggen. Onderweg naar de Tobago cays hoppen we langs het worlds end reef. We liggen alleen op de wereld op 3m diep intens blauw water, magisch! We organiseren onze eigen exclusieve snorkel expeditie aan de buitenkant van het horse reef. Hier spotten we roggen, zeeschildpadden en zelfs verpleegsters haaien. In de vroege ochtend hebben we het bekende eilandje met het parasolletje, Mopion, voor ons zelf. In de Tobago Cays liggen tientallen boten zij aan zij voor anker in het zwembad achter het rif. Toch vinden we ook hier weer een intiem plekje achter een rots. Als het waait gaat de kite omhoog en sjezen we door de baai. Het lukt ons zelfs om de kite achter de Vagebond op te laten. Hangen in een hangmat en een biertje in de locale bar en het vakantie gevoel is compleet. Wat voelen we ons rijk op de cover van onze eigen reisgids.

IMG_20180303_113945_380

Worlds end reef, intens blauw

DSC_2751

Het eiland met het parasolletje, Mopion

_20180307_191849

Kitesurfen tot we erbij neervallen

_20180311_182733

Tobago cays, links het zwembad, rechts naast de rots de Vagebond

_20180302_171339

Blue water sailing 

Net als iedere vakantie is ook deze eindig. We ‘overwinteren’ het orkaan seizoen op Bonaire en ik ga daar aan de slag als verpleegkundige op de intensive care. Dat zal even wennen zijn van een 24/7 cruisersleven naar 40 uur onregelmatige diensten.

_20180226_225758

Maar eerst nog even chillen…

Op een onbewoond eiland….

Overvolle ankerbaaien, opdringerige bootboys, absurde prijzen, Amerikaanse invloeden, diefstal en geweld. We lezen het allemaal wanneer we de pilots van de cariëb open slaan. Met enige tegen zin gaan we anker op en laten het prachtige decor en de relaxe sfeer van Tobago achter ons. In diezelfde pilots staan ook de plaatjes van azuurblauw water en witte stranden. En daar hebben we toch ook wel heel veel zin in.

1130089

Tyrell bay met honderd buren 

Een dag later liggen we in Tyrell bay. De sfeer op het eiland is er net zo relax, het water helder blauw en gezellig gevuld met zo’n honderd buren. Wanneer we een wandeling maken over het eiland komen we aan de andere kant een plaatje tegen als uit de boeken. Azuurblauw water en een wit strand met palmbomen, genaamd White Island. Daar gaan we heen!

1130088

White Island, daar gaan we heen

Vier pittige mijlen later, hakkend tegen wind, stroom en golven in komen we in de golf luwte van het rif. Voor ons brekende oceaan golven, onder ons cristal helder water, links en rechts twee mooie eilandjes en achter ons de Dingo. Twee boten en een onbewoond eiland, genieten! Bij het rif kun je prachtig snorkelen en van de mannen van de Dingo leren we de onderwater wereld kennen. We spotten roggen en zeeschildpadden en een hoop mooie tropische vissen. Over het rif loopt een pas waardoor we met de dingy naar White Island kunnen planeren. We wandelen over witte stranden en Hans kan eindelijk weer kitesurfen. Zo’n uniek plekje, dat hadden we niet verwacht in de Cariëb!

 

Schatkaart naar genieten:

Verlaat Tyrell bay en vaar 1.5 mijl naar het zuiden. Sla vervolgens links af. Dit is een pittig mijltje met stroom en wind tegen en af en toe een roller van opzij. Na 1.3 mijl, bij een grote ronde rots, sla opnieuw links af in noord, noord oostelijke richting. Aan je linker hand een prachtig rif om te snorkelen, rechts Saline Island (privé eigendom en te koop voor 19 miljoen dollar). Gooi voor de baai van Saline Island je anker uit en geniet! Let wel op, het kan hier, met name tijdens hoog water, 2-3 knopen stromen. Ook is er geen beschutting tegen de wind, dus een oceaan buitje met 30+ knopen wind komt gewoon over dek.

_20180223_234613

Schatkaart naar genieten