Bon weekend

Dolfijnen!! Binnen enkele seconden planeer ik samen met Marleen in de dingy over het water. Vijf grijze glanzende vinnen komen een voor een boven. Achterom kijkend een schilderij van de Vagebond, aan een mooring bij pink beach met een helder gele kite aan de horizon. De kite komt snel onze kant op terwijl dolfijnen om ons heen een show weggeven en vervolgens Hans vergezellen om zijn kiteboard. Dit is genieten!! Na een heerlijke lunch maken de mannen een (deelse) downwinder terug naar Kralendijk en al kletsend zeilen Marleen en ik de Vagebond terug richting de mooring.

_20180814_211553

Downwinder naar Kralendijk

_20180814_211629

Wanneer de Vagebond weer veilig op haar plekje ligt maken wij ons klaar voor het volgende evenement, de dingyfloat naar klein Bonaire! Men neemt een gezellig stel zeilers, een stuk of wat dingys, knoop het hele zooitje aan elkaar en onder het genot van een hapje en een drankje laten we ons naar klein Bonaire drijven. Op een kleine stuurcorrectie na komen we uit bij no name beach en genieten van een prachtige zonsondergang!

_20180818_120807

Dingyfloat naar no name beach #sunset 

Na een jaar lang ‘chillen’ is het fijn om weer aan het werk te zijn. Een paar maanden op hetzelfde stekkie geeft rust en ‘regelmaat’. Lekker bezig zijn en allebei je eigen ding kunnen doen. Hans als instructeur bij de kiteschool en ik in het ziekenhuis. De veertig uurige werk weken schieten voorbij, waardoor we nog meer genieten van onze vrije dagen en weekenden.

_20180814_211430

Bon weekend!!

De vrijdagavond word ingeluid met een biertje bij Havanna. De volgende dag staan Lisa en Remco paraat voor een snorkeltripje. Onder Genua zeilen we naar klein Bonaire. We knopen de Vagebond vast aan een gele duik boei ten zuiden van het eiland. Het is er prachtig snorkelen en Hans en ik duiken nog even de diepte in. We maken het rondje om klein Bonaire af en bij terugkomst is de taste of Bonaire al in volle gang. Kraampjes, muziek en vooral heel veel lekker eten. We smullen van de Surinaamse bami en nasi die we al een half jaar missen!

Moe en voldaan na een bon weekend beginnen we de nieuwe week!

_20180818_121519

Nederland

Heel even was daar een all you need is love momentje, wanneer ik bij schiphol de aankomst hal in kom lopen. Daar staat Hans, verscholen achter 12 rozen. Blij om elkaar na bijna 8 weken weer te zien!

_20180801_115344

Hollandse kou, bibberen op het strand 

Het begin van een avontuurtje Nederland. Een week lang scheuren we in een Renault Twingo ons kleine kikkerlandje door. Het weer is prachtig, zomerse temperaturen dus de korte broeken en jurkjes kunnen aan blijven. Een week is kort, veel te kort, te kort om met iedereen bij te kletsen en een knuffel te geven. Toch is het genieten en voelt Nederland even weer als thuis, of we nooit zijn weg geweest. Kraamvisites, alsof de kleintjes er altijd al bij hoorde. Vriendinnen avondjes voelen als een week geleden. Thuis is alles in de laadjes en kastjes nog blindelings te vinden. Berend die ineens kan lopen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Het leven in Nederland gaat door maar Facetime en WhatsApp houden ons 7 dagen per week op de hoogte waardoor de mijlen verre stap naar Nederland maar heel klein is en de Vagebond ineens mijlen ver weg. Alsof iemand ons, net als het poppetje in Google maps, heeft opgepakt en in Nederland weer heeft laten vallen.

_20180801_110030

Ondertussen vermaakt Bo zich met haar broertjes en zusjes

In Den Haag staan we juichend bij de finish van de volvo ocean race. Verschillende keren kwamen wij ze tegen onderweg. Een klein jaartje later zijn zij de wereld rond. We sloepen heel Amsterdam door in de Pura Via en eten oesters bij Nam Kee. Pap bakt verrukkelijke pizza’s op de green egg terwijl wij genieten van de mooiste tuin van Duiven. 100x glijden we met August van de glijbaan bij de Ganzenwiel, familie Brockhus nostalgie. Winkels binnen handbereik dus een middagje shop until you drop en met volle koffers terug. Fietsen en genieten van het Hollandse landschap en vooral heel veel kletsen.

_20180801_110142

Turen op het strand #finish VOR

_20180801_110112

Daar komen ze!!

_20180801_110305

Sloepen in Amsterdam

_20180713_174535

De lekkerste pizza’s!

_20180713_174717

Familie!!!

Een vol programma, 100 things to do, maar vooral knuffel ik deze week speciaal met mam!!! Mam, je bent een kanjer!

_20180713_174454

Fietsen en genieten van een Hollands landschap!

Alles een eerste keer

Onder Genua zeilen we weg van de mooring. Voor het eerst helemaal alleen zeilend achter het roer van de Vagebond. Als kapitein van het schip! Het klinkt heel stoer maar eigenlijk vind ik het super spannend. Chrisje en Rune zeilen mee, een rondje klein Bonaire, voor het eerst op de Caribische zee. En dan is er nog Bo, haar eerste beproeving op zee. Is het een echte scheepskat of geeft ze voorkeur aan vaste grond onder haar pootjes…

_20180625_162619

Voor het eerst ‘alleen’ zeilen op de Vagebond

We zetten koers naar Klein Bonaire en de vislijn gaat uit. Wanneer de lijn voor twee derde is uitgerold is er weerstand op de lijn, beet!! Trots haal ik de lijn binnen, mijn eerste echte vangst (normaal is het vissen toch echt Hans zijn ding). Een spartelend lunchformaat tonijntje probeerd hevig zijn vrijheid naar de zee terug te winnen. Terwijl de wind inmiddels is toegenomen naar 30+ knopen stuurt Rune de Vagebond slingerend achter de Genua aan. Chrisje snelt naar de fles wodka en zo maken we een einde aan het gespartel. De lunch is binnen! De genua rollen we een stukje in en met een comfortabele 7 knopen snelheid sjezen we op klein Bonaire af.

_20180625_162545

Lunchtonijntje!

Na drie pogingen, parkeren is niet echt mijn specialiteit, pikken we een mooring op in het azuurblauwe water rondom klein Bonaire. Voor we het water induiken kijken twee lege kraaloogjes ons aan..de tonijn! Vangen is één, fileren is een tweede. Ook het fileren van een tonijn is voor mij de eerste keer en dat is te merken. Het enige dat overblijft zijn gehavende stukjes vis, dan maar een chivichi! Heerlijk!

_20180625_162431

Duiken bij klein

Na een mooie snorkelmiddag en een culinaire lunch zetten we koers terug richting Kralendijk waar Eric en Jessie ons opwachten met een helpende hand voor een geslaagde aanleg manoeuvre. Thanks mannen!

En Bo…ze is de meest stoere scheepskat die ik ken!

_20180620_205934

Bo, een echte scheepskat

Naast deze, alles een eerste keer dag, hebben we nog zoveel meer genoten van het eiland. Chrisje en Rune, dank jullie wel voor de gezellige tijd samen op Bonaire!

_20180625_162716

Dank, Chrisje en Rune voor de fantastische week!!

Alleen op de Vagebond, het is een groot avontuur. Iedere dag is een eerste keer met de nodige uitdagingen, hoogte en diepte punten. Al die weken samen maakt de band sterker en ben ik het leven op de boot nog meer gaan waarderen. Bijzonder dankbaar ben ik iedereen die mij afgelopen weken weken hebben geholpen. Eric en Casper als vervangende man voor de zware klussen. Judith voor de taxi ritjes, kris kras door Kralendijk. De Maximo en Summerwind als liefste oppas voor Bo. De Ocean Goose voor een veilig gevoel ’s nachts met de marifoon op kanaal 77. En alle andere lieve mensen om mij heen voor de gezellige avondjes.

Met buikpijn kijk ik nog een keer achterom. Lopend over de boulevard, mijn koffertje achter mij aan gerold. Dag lieve Vagebond, tot over een kleine twee weken….

_20180625_173603

Ik ga je missen! Tot over twee weken….

 

De Vagebond en ik

‘Buurvrouw, er is een mooringlijn door.’ Hans is net een kleine week weg. Een vlucht naar Sint Maarten brengt hem op de Bojangles. Van daaruit zijn ze vertrokken voor de oversteek naar de Azoren. Hans zorgt voor een extra handje aan boord en een hogere bootsnelheid zodat Minne eerder bij opa en oma is.

Slik! Dan is er alleen nog de Vagebond en ik! Komende weken moeten we het samen doen, dat is wennen en soms best een beetje spannend. Geluiden die me eerst niet eens opvielen houden me nu s nachts wakker. Iedere dag check ik de mooringlijn, wat als die los gaat, dan ligt de boot op klein Bonaire. De watermaker draaien en hopen dat ik alle kraantjes goed heb gezet. Één foutje en we hebben waterballet. S avonds na een avond dienst alleen het bootje uit het water. Zit alles wel goed op slot, toch nog even checken.. Een dag voor Hans vertrek is er in de nacht een brandend vissersbootje losgeslagen en tegen de Vagebond gedreven. Op een enkele kras en wat roetplekken na is dit goed afgelopen. Maar wat als er nog zoiets gebeurd. Ook hoor ik over de reverse winden die hier plotseling kunnen opsteken met een heftige swell uit de verkeerde hoek. Mijn ‘doem scenario gedachten’ maken over uren. En dan is er nog de enorme hoeveelheid stof bovendeks en een groene baard die bijna tot aan de koraal bodem rijkt. Toch groeit na enkele dagen het vertrouwen en verdwijnen de doemscenario’s langzaam naar de achtergrond.

Met een hagel nieuwe mooringlijn duik ik naar beneden en bevestig deze aan het betonnen blok op de bodem. Problem solved!

_20180603_032906

De dagen vliegen voorbij; werken, zwemmem, boot onderhoud, happy hour, slapen and repeat. De Vagebond voelt inmiddels veilig en vertrouwd met veel lieve mede zeilers om mij heen. Van 24/7 een jaar lang samen naar ineens een dag alleen, met niks of niemand rekening hoeven houden. De Vagebond en ik hebben het leuk maar met Hans erbij is leuker!

 

Zie http://www.sailingbojangles.nl voor een prachtige oceaan oversteek naar de Azoren . 

Blub, blub, blub…..

Blub, blub, blub…..daar gaan we, de diepte in. Daar waar het water steeds donkerder blauw wordt, je zweeft als in de ruimte en alleen je eigen ademhaling hoorbaar is.

_20180427_105806

We zijn een kleine week op Bonaire, ons ‘thuis’ voor komend half jaar, en onze padi is binnen! Samen met Freek en Juul maken we onze eerste duik alleen de diepte in. De oceaan is prachtig, niet alleen boven maar zeker ook onder water!

Wat is het fijn, de hele familie hier op vakantie! Een kleine twee weken hangen we nog even de toerist uit en verkennen het eiland van noord naar zuid, zowel boven als onder water. We scheuren door de eindeloze vlakte van het nationale park, een bizar landschap met duizenden catusplanten. We stoppen bij de mooiste baaitjes voor een verfrissende duik met of zonder snorkel. Bij het Goto meer spotten we de eerste flamingos en het dierenrijk wordt aangevuld met honderden (brutale) iguanas. Het contrast is groot wanneer je naar het zuiden rijdt. Een ruig heuvelachtig landschap maakt plaats voor een kale witte vlakte welke schitterd in de zon, de zoutpannen! We organiseren onze eigen Vagebond dive and snorkel sunset sailing cruise naar klein Bonaire. En in het blauwste water laten we ook nog even de kite de lucht in! Het is heerlijk, het is genieten, ons ‘thuis’ voor komend half jaar!

Rumpunch, wiet en Maria

‘The saussage between the two white breads, Guadeloupe & Martinique, that’s Dominica man.’ Bob Marley tonen swingen uit de radio en de locale rumpunch wordt rijkelijk geserveerd. Een tochtje over de indian river lijdt ons naar een locale bar één mijl land inwaarts. Samen met Ruud en Megh zijn we op Dominica. De relaxe caribische sfeer welke we afgelopen weken op Martinique en Guadeloupe zo gemist hebben is hier weer volop aanwezig!

_20180518_013242

Indian river

‘Do you know where we can rent a car for tomorrow? Is there public transport to Roussouh? Is there maybe a taxi who can drive us trough the Island?’ We vragen ons suf in een poging om het eiland te verkennen. ‘No man it’s a holliday!’ klinkt de een na de andere vrolijke stem. Het is paasweekend en het hele eiland is in rust. Tot we Clite tegen het lijf lopen. Clite heeft een auto en wil ons wel een dagje over het eiland rijden. Top! De volgende dag staan we om 8 uur klant en klaar, maar geen Clite. We zijn inmiddels gewend aan het ‘Surinaams’ kwartiertje en een half uur later stopt er een auto. Clite heeft wat troubles met zijn band en deze meneer komt ons vast ophalen. Na enig rumoer, verwarring en minuutjes later staat daar Clite met zijn bolide klaar. Een zwarte four wheel drive pick-up truck met hier en daar wat stormschade van orkaan Maria een niet werkende start motor en een slap bandje.We stappen in, deze dag is nu al een avontuur, we zijn onderweg!

_20180518_013103

Onderweg!!

Via de Noord Oost kust rijden we richting het zuiden, naar de watervallen. Het is indrukwekkend hoeveel schade Maria dit prachtige land heeft aangebracht. Het complete eiland is in vijf uur tijd weggevaagd. Het enige dat overbleef zijn boomstammen, huizen zonder daken, puin en een hele lieve bevolking. Clite verteld ons uitgebreid over het leven op Dominica, over de spannende uren wanneer Maria over het eiland raast en over de wederopbouw. Uiteindelijk komen we in de stromende regen aan bij de Emeralda Pool, nemen een duik en rijden verder naar de Trifara watervallen. Clite laat ons een hotspring zien, een gat in de grond waar hete, ruikende, sulfaat omhoog borrelt.

De natuur is nog steeds overweldigend!

Halverwege de rit word door onze chauffeur de eerste rumpunch genuttigd, gewoon lekker tijdens het rijden. Wanneer na een overheerlijke locale luch de tweede punch gedronken word beginnen we aan de weg terug naar Portmouth. Clite word steeds stiller, bochten worden gevaarlijk afgesneden, terugschakelen van 3 naar 1 gast met ‘kleine’ schokjes. We hebben een hele file auto’s achter ons en zijn bij iedere bocht blij dat we nog leven. We proberen Clite wakker te houden en zo praten we hem de laatste kilometers naar huis. In Portmouth is de Eastern Beach party in volle gang, mensen van over het hele eiland verzamelen zich hier op het strand. Als we vragen of Clite ook mee naar de party gaat kijkt hij ons met een vermoeiende blik aan. ‘No man, I go chilling with some friends’. Arme man we hebben hem uitgeput vandaag. Wij sluiten de dag feestelijk af, mengen ons tussen de locals, doen een dansje, drinken een biertje, een rumpunch en roken wat lokaals. Dominica, je bent prachtig!!

_20180413_093335