Auteur: syvagebond

Vakantie gids

Golven splashen over het dek en in de kuip, alles wat we binnen niet vast hebben gezet vliegt door de kajuit. Voor het eerst in weken varen we weer vol (gereefd) tuig en een afstand langer als 5 mijl. We genieten, 25 mijl lang aan de wind, tussen groene eilandjes, op helder blauw water met de zon op onze bol, onderweg naar Bequia. Zeilen in de cariëb met de vakantie modus aan.

_20180310_154100

Zeilen naar Bequia

Al een paar weken begeven we ons in een vakantie gids. Intens blauw water, palmbomen, witte stranden en vooral heel veel catamarans. De een nog groter en luxer als de ander, te huur tussen de 4000,- en ruim 20.000,- euro per week! Exclusieve tripjes, lobster van de grill en champagne. Op de kant de mooiste groente en fruit stalletjes maar met extreme prijzen. Duidelijk een vakantie gids die aan ons budget niet besteed is. Of toch wel…

_20180311_191544

Ankeren in Bequia, 70% catamaran

We liggen in de mooiste baaitjes of achter een spectaculair rif. Staat er in de pilot ‘only a day anchorage’, dan blijft de Vagebond lekker liggen. Onderweg naar de Tobago cays hoppen we langs het worlds end reef. We liggen alleen op de wereld op 3m diep intens blauw water, magisch! We organiseren onze eigen exclusieve snorkel expeditie aan de buitenkant van het horse reef. Hier spotten we roggen, zeeschildpadden en zelfs verpleegsters haaien. In de vroege ochtend hebben we het bekende eilandje met het parasolletje, Mopion, voor ons zelf. In de Tobago Cays liggen tientallen boten zij aan zij voor anker in het zwembad achter het rif. Toch vinden we ook hier weer een intiem plekje achter een rots. Als het waait gaat de kite omhoog en sjezen we door de baai. Het lukt ons zelfs om de kite achter de Vagebond op te laten. Hangen in een hangmat en een biertje in de locale bar en het vakantie gevoel is compleet. Wat voelen we ons rijk op de cover van onze eigen reisgids.

IMG_20180303_113945_380

Worlds end reef, intens blauw

DSC_2751

Het eiland met het parasolletje, Mopion

_20180307_191849

Kitesurfen tot we erbij neervallen

_20180311_182733

Tobago cays, links het zwembad, rechts naast de rots de Vagebond

_20180302_171339

Blue water sailing 

Net als iedere vakantie is ook deze eindig. We ‘overwinteren’ het orkaan seizoen op Bonaire en ik ga daar aan de slag als verpleegkundige op de intensive care. Dat zal even wennen zijn van een 24/7 cruisersleven naar 40 uur onregelmatige diensten.

_20180226_225758

Maar eerst nog even chillen…

Op een onbewoond eiland….

Overvolle ankerbaaien, opdringerige bootboys, absurde prijzen, Amerikaanse invloeden, diefstal en geweld. We lezen het allemaal wanneer we de pilots van de cariëb open slaan. Met enige tegen zin gaan we anker op en laten het prachtige decor en de relaxe sfeer van Tobago achter ons. In diezelfde pilots staan ook de plaatjes van azuurblauw water en witte stranden. En daar hebben we toch ook wel heel veel zin in.

1130089

Tyrell bay met honderd buren 

Een dag later liggen we in Tyrell bay. De sfeer op het eiland is er net zo relax, het water helder blauw en gezellig gevuld met zo’n honderd buren. Wanneer we een wandeling maken over het eiland komen we aan de andere kant een plaatje tegen als uit de boeken. Azuurblauw water en een wit strand met palmbomen, genaamd White Island. Daar gaan we heen!

1130088

White Island, daar gaan we heen

Vier pittige mijlen later, hakkend tegen wind, stroom en golven in komen we in de golf luwte van het rif. Voor ons brekende oceaan golven, onder ons cristal helder water, links en rechts twee mooie eilandjes en achter ons de Dingo. Twee boten en een onbewoond eiland, genieten! Bij het rif kun je prachtig snorkelen en van de mannen van de Dingo leren we de onderwater wereld kennen. We spotten roggen en zeeschildpadden en een hoop mooie tropische vissen. Over het rif loopt een pas waardoor we met de dingy naar White Island kunnen planeren. We wandelen over witte stranden en Hans kan eindelijk weer kitesurfen. Zo’n uniek plekje, dat hadden we niet verwacht in de Cariëb!

 

Schatkaart naar genieten:

Verlaat Tyrell bay en vaar 1.5 mijl naar het zuiden. Sla vervolgens links af. Dit is een pittig mijltje met stroom en wind tegen en af en toe een roller van opzij. Na 1.3 mijl, bij een grote ronde rots, sla opnieuw links af in noord, noord oostelijke richting. Aan je linker hand een prachtig rif om te snorkelen, rechts Saline Island (privé eigendom en te koop voor 19 miljoen dollar). Gooi voor de baai van Saline Island je anker uit en geniet! Let wel op, het kan hier, met name tijdens hoog water, 2-3 knopen stromen. Ook is er geen beschutting tegen de wind, dus een oceaan buitje met 30+ knopen wind komt gewoon over dek.

_20180223_234613

Schatkaart naar genieten

 

Tobago

Eenzaam varen we de donkere nacht in, geen vertrouwde lichtjes aan de horizon of bekende stemmen over de marifoon, alleen de Vagebond, langzaam slingerend op de golven. Na weken, zelfs maanden samen varen kiest ieder nu zijn eigen weg. De Bojangles en Agape 250 graden naar Grenada, wij 350 graden in de richting Carriacou.

_20180219_121339

Afgelopen twee weken hebben we op Tobago vertoefd, wat een fijn eiland is dit. De sfeer is er relax, de mensen zijn er super vriendelijk en de natuur is prachtig. We hebben ons anker laten vallen in de Man of War bay, bij het liefelijke vissersplaatsje Charlotteville. Een rommelige visserskade cariëben style waar iedereen je vriendelijk begroet. Overal door de straten scharrelen kippen met hun kuikens. Op de ene hoek een supermarkt met heerlijk vers brood op de andere de locale kroeg. Een groente/fruit kraam met de lekkerste annanas en een vismarkt is alles wat we nodig hebben. Her en der verspreid kleine hutjes waar je van de locale keuken kunt genieten, de roti is genieten de rest komt uit de frituur. Een straatje up hile een perfect gemaaid voetbalveld met daar achter de libary. Voor 25 TT kun je hier lid worden. Ze hebben een uitgebreid assortiment aan prachtige boeken. Maar nog belangrijker, ze hebben goede WiFi. Iedere ochtend zit het vol met zeilers uit de baai. De kids krijgen er school, wij werken de achterstallige administratie bij en bellen met het thuisfront. Wat een fijn dorpje is dit, we voelen ons er welkom, we voelen ons er thuis.

_20180218_154223

Het is februari en ook hier tijd voor Carnaval! We gaan naar Roxborough, een plaatsje aan de andere kant van het eiland. Muziek schalmt door de straten, het ritme van de bas voelbaar in je buik. Verspreid zitten groepjes mensen, allemaal even vriendelijk. Niemand heeft enig idee van het programma, maar ach, het is carnival!! We doen gezellig mee, drinken een biertje en genieten van de sfeer en de mensen om ons heen. Na twee uur rijd er een wagen volgeladen met speakers door de straat, gevolgd door een groepje swingende en prachtig versierde mensen. Dat moet de parade zijn! Of toch niet? We hebben geen idee en de locals om ons heen ook niet, ach wat maakt het uit, het is tenslotte carnival! Tegen het einde van de dag is het tijd om terug te gaan naar Charlotteville. Wanneer we naar onze taxi lopen zien we de meest prachtige mensen staan, klaar voor de parade. Wij als strikte Hollanders snappen er niets van, als het programma 13.00 uur aan geeft, hoe kan het dan pas na 17.00 beginnen??! Anyway, we hebben genoten.

Verder komen we de dagen hier door met veel waterpret, zwemmen, snorkelen en surfen op de golven. Een gezellige strand bbq met vers gevangen vis en spannende dingy landingen in de soms toch best hoge branding. Met de bus gaan we een dagje naar Scarborough en bezoeken fort George. Het fort is prachtig en er is een klein museum over de historie van Tobago. Het stadje zelf is een beetje rommelig en heeft weinig sfeer. Samen met de Bojangles koken we een Langoustine in een pan waarvan we dachten dat die groot genoeg was. Arme kreeft, je was iets te groot voor de pan maar smaakte heerlijk. De dag erna genieten we nog een keer van een heerlijke bisque. Helaas knapt ook de zoutwater leiding van de watermaker en staat er weer eens 100 liter water in de boot. De dag is weer gevuld met reparaties en heel veel dweilen. Alle kids om ons heen zorgen voor veel dynamiek en gezelligheid. Van surfen in de hoge branding en band racen achter de dingy tot logeer partijtjes op de Vagebond.
Samen met de moeders, Conny, Caren en Stine lopen we de Gilpin trail. Een prachtig mooie wandeling over modderige paden langs verschillende watervallen. Indrukwekkende bomen en planten waartussen kolibries en andere exotische vogels vliegen. Ons pad wordt zelfs gekruist door een agressieve land? krab met heuse scharen. De vele buien maken het regenwoud gevoel compleet.

Tobago, het was fantastisch!

 

Van modderbruin naar helder blauw

‘Lief, je raad nooit wat ik hier vind..een heel stapeltje Surinaamse dollars!!’ We varen al twee uurtjes met de stroom mee de Suriname rivier af en zijn net Paramaribo gepasseerd. Terug tegen de stroom in is geen optie, in de cariëb is het niks waard en het is teveel om niks mee te doen. We slaan rechts af naar Frederiksdorp, gooien ons anker uit en genieten een extra dag op het resort van deze prachtige plantage. Wat een cadeautje!

_20180209_100748

Dagje chillen aan het zwembad bij plantage Frederiksdorp.

Modderbruin gaat langzaam over in helderblauw. In plaats van muggen vliegen er weer vliegende vissen om onze oren, we zijn weer op de oceaan, op weg naar de cariëb!

_20180209_100637

Van modderbruin

_20180209_100715

Naar helder blauw

Een helder blauwe hemel, 15 knoopjes wind en een Vagebond die mee gaat in het ritme van de golven doet alle narigheid van de tweede dag vergeten. Dat was het een heel ander verhaal…

De een na de andere golf spoelt in de kuip. Aan de wind met 20-25 knopen wind stampen we in de richting van Tobago. De beloofde 2 knopen stroom mee is nergens te bekennen en staat zelfs af en toe tegen. Het is oncomfortabel, zo dat zelfs ik er niet helemaal lekker van word. Nog meer respect heb ik gekregen voor de mensen met zeeziekte die een reis als deze maken, ik zou het denk ik niet kunnen.

Maar vandaag is weer een nieuwe dag en het is genieten! Er kan weer gelezen, gebakken en geschreven worden. En zo cruisen we de laatste 150 mijlen om op zaterdag ochtend ons anker te laten vallen in the man of war bay, Tobago. Helder blauw water, intens groene heuvels, roggen en zeeschildpadden zwemmen onder de boot, we zijn steeds weer onder de indruk!

_20180209_100435

Fantastisch mooie man of war bay

_20180209_100540

Sundowner pirate bay

(re) tourtje Commewijne

_20180130_195621

(re) tourtje Commewijne

‘Vagebond gas achteruit, Bojangles iets meer gas vooruit…’ Ons varende vakantiehuis is aan het keren in de Koopmanskreek. Aan weerszijden nog twee meter voor de mangrove wortels met daar achter het dichte oerwoud begint. Knap kunstje stuurwerk van de mannen met piraat Louise op de uitkijk.

_20180130_195714

Keren in de Koopmanskreek, piraat Louise op de uitkijk

Na ruim drie weken Domburg gaan we anker op, pikken Sebastiaan op bij de Jules Wijdenboschbrug en zeilen met de stroom mee richting de Commewijne rivier met de Bojangles in onze kielzog. We zijn klaar voor een tourtje Commewijne. Bij plantage Frederiksdorp gooien we ons anker uit en nemen een duik in het zwembad. Een prachtig mooie locatie welke meteen voelt als vakantie.

_20180130_202017

Zeilen op de Commewijne

De volgende ochtend varen we met het tij mee verder de rivier op, naar de voormalige koffie plantage Alliance. Na een bezoekje aan wal en een mangrove borrel is het weekend weer voorbij en lift Sebastiaan met een korjaal terug naar Paramaribo.

_20180130_201923

Mangroveborrel

Touren over de Commewijne en Cottiga rivier het is genieten. Als een varend vakantiehuis slingeren we, vastgeknoopt aan de Bojangles met het getij mee steeds verder het binnenland in. Het is net center parks maar dan in het echt. Tropische bomen links en rechts, zwemmen in een stroomversnelling en spelletjes (overdag eindeloos Uno, ’s avonds ouderwets toepen). Het voelt als een familie uitje.

1120489

Vakantie!!

Hoe verder stroomopwaarts hoe mooier de natuur en hoe ‘helderder’ het water, ipv in de chocolademelk zwemmen we in bubbelende cola. Dankzij Louise en Minne overwin ik mijn piranha, riviertijger en kaaimannen angst. Voor ik het weet duik ik van de boeg en lig vervolgens een uur lang in het water. We maken de ene duik na het andere bommetje en laten ons met de stroming mee drijven. Toch ben ik iedere keer blij wanneer ik weer tien tenen tel als ik terug de boot op klim.

_20180130_202944

Zwemmen en tenen tellen

Op maps.me navigeren we in drie dagen naar Wanhatti, een Marron dorp 60 mijl stroom opwaarts. We bezoeken het schooltje en gaan langs de dorps kapitein. Wanneer we met ons vakantiehuis bij dit dorp voor anker liggen valt op hoeveel rijkdom we hebben. Het contrast is enorm, twee glimmende zeilboten met alle luxe aan boord aan de oever van een dorp met houten hutjes. We prijzen ons zelf hoe enorm veel geluk we hebben en hoe rijk we zijn dat we een reis als deze kunnen maken.

_20180130_195812

Ankeren bij Wanhatti, schaamrood voor het contrast

Na Wanhatti laten we ons weer langzaam met de stroom terugzakken. Wanneer het tij tegen staat gooien we ons anker uit en liggen op de meest relaxe plekjes. De Koopmanskreek en Perica rivier zijn favoriet. De zonsopkomsten zijn prachtig, de geluiden uit de natuur indrukwekkend en behalve de Vagebond en de Bojangles is er niemand. Met onze dingys gaan we op expeditie en spotten apen, prachtige vogels en vlinders en een kaaiman. Het is hier fantastisch!

1120506

Gespot! Op expeditie in de Koopmanskreek

Pling, Pling…na ruim een week komt er ineens weer geluid uit onze telefoons, we hebben weer bereik en zijn terug in de bewoonde wereld. We varen naar Domburg om uit te klaren en ons voor te bereiden op de oversteek naar Tobago. We gaan het missen hier!

_20180130_203024

 

Commewijne/Cottica tips en weetjes

– Navigeren zonder kaart gaat prima. De ingang van de Commewijne heeft bij laag water een drempel van 2,5m waterdiepte, op de rest van de rivier is het overal meer dan 10m diep. Maps.me kun je off line gebruiken en zorgt voor een handige oriëntatie.

– Overal kun je je anker uitgooien op een bodem van modder en klei. De houdt kracht is goed. Let wel op langs drijvende boomstammen.

_20180130_203425– Er zijn verschillende zijtakken en kreekjes waar je in kunt varen. De Koopmanskreek vonden wij de mooiste. Hier aten we Koopmanscake in de Koopmanskreek op en Koopmans. 

_20180126_000212

– Bij Frederiksdorp is een luxe lodge waar je met je dingy aan kunt meren en heerlijk kunt zwemmen en relaxen. Er is een restaurant en er worden verschillende tourtjes georganiseerd. Vanaf Frederiksdorp loop je in 10 minuten naar Johan en Margareta, een plantage dorpje met een wajung en een kleine supermarkt.

DSC_2478

– Wanneer het donker is en je met een zaklamp langs de oever van de rivier schijnt heb je kans dat je de rode lichtgevende ogen van een kaaiman ziet.

_20180130_203004

Alle dagen weekend

Verschillende geluiden laten ons weten dat het stil is aan de overkant. Stil is het niet, groen is het wel, 50 tinten zelfs en, het is hier weekend!

_20180127_123936

Vijftig tinten groen

Na een ongekend snelle tocht met stroom mee vanuit Frans Guyana varen we tegen schemering de Suriname rivier op. Omdat we het zonde vinden om deze rivier in het donker te bevaren gooien we ons anker uit in de monding. Het is er wijds en rustig, we liggen op een rimpeloze rivier en genieten van de stilte om ons heen. De volgende dag is groot feest, we meren aan bij de Bojangles voor een pannenkoeken ontbijt, liedjes en cadeaus, Hans is jarig! In volledige feest uitrusting varen we stroom opwaarts naar Domburg en gooien ons anker uit in een Nederlands dorp vol gezelligheid.

1110534

Feestversiering!

De tijd vliegt voorbij en inmiddels wonen we al ruim drie weken in dorp Domburg. We vinden Suriname fantastisch! De mensen zijn er lief, het eten is er heerlijk, de natuur is prachtig, de sfeer relax en het voelt alsof het alle dagen weekend is. In Nederland bestond ons weekend voor ruim 60% uit klussen, hier gaan we lekker in dat ritme door. Op de kluslijst wordt er fanatiek ‘gevinkt’, we hebben weer een werkende stuurautomaat, tralies voor de luiken en de watermaker krijgt nieuwe kabels. Alles wat onderweg is stuk gegaan wordt weer gefixt. Vooral zeilmakerij Vagebond heeft het druk.

DSC_2235

Zeilmakerij Vagebond

Na een knallend nieuwjaar in Paramaribo word het klussen afgewisseld met leuke uitjes wat het weekend gevoel compleet maakt. Sebastiaan neemt ons mee in zijn 4×4 en samen crossen we door de dichte bossen en zanderige savanne terug over de rode bauxiet wegen. We huren fietsen en maken een culturele tocht via de plantage rust en werk en vervolgens met de korjaal naar de oude rum fabriek marienburg. Overal waar we stoppen krijgen we een uitgebreide rondleiding van de locale mensen die er wonen. We crossen de Browsberg op, nemen Femmie mee en maken een prachtige wandeling naar de watervallen. We slapen bij Ston Island aan het Brokopondo stuwmeer waar we de volgende dag kajakken tussen de dode boomstammen, een indrukwekkend gezicht. Meerdere keren trotseren we het chaotische verkeer over de hobbelige wegen naar Paramaribo, soms voor een boodschap of lekker eten aan de waterkant danwel voor een culturele uitstap naar ford Zeelandia.

_20180110_173556

Kajakken tussen de boomstammen

Samen met Sebastiaan touren we naar het uiterste westen van het land, Nieckerie. Een Hollands landschap met een tropisch klimaat. We bezoeken de rijstvelden en krijgen uitleg over het hele proces van zaaien tot oogsten en gaan vervolgens naar een rijst verwerkings fabriek. Indrukwekkend hoeveel werk er wordt verzet voor je dat bordje nasi op tafel hebt staan. De volgende dag gaan we met een korjaal naar Bigi Pan, een groot meer en beschermd natuurgebied. Voor vogel liefhebbers een must om te bezoeken, we zien flamingos, rode ibissen, zwarte arenden en enorme reigers. We leren het land, de natuur en de mensen steeds beter kennen.

_20180114_132148

Flamigo’s bij Bigi Pan

Ondertussen in dorp Domburg is de kluslijst bijna uitgespeeld, het is een komen en gaan van gezellige zeilers. Een Djogo aan de bar, een nasi bij opa of een duik in het zwembad. In dorp Domburg is het alle dagen weekend!

DSC_2370

Ankeren bij dorp Domburg

 

Suriname in plaatjes!!

 

 

Kerstcadeau

Land in zicht!! Drie intens groene hobbels in turquose blauw water. Iles du Salut, we zijn er!!

1110390

We genieten vier dagen lang intens van deze fantastische eilanden. We zwemmen, duiken en maken bommetjes in het tropisch warme water. We douchen in een van de vele stortbuien en maken iedere dag een verrassende wandeling op een van de eilanden. We gaan op expeditie en ontdekken de meest exotische dieren. Het is heerlijk en intiem om nog even in ons inimini kleine wereldje te blijven. Samen met de Bojangles vieren we een bijzondere kerst met een culinair drie gangen (blik) diner. Het is gezellig, voelt vertrouwd als familie, zoals de kerstdagen horen te zijn.

Iles du Salut, voor ons, de meest fantastische plek om aan te komen na twee weken oceaanzeilen!!

 

Wat zegt Wiki over Ile du Salut;
Iles du Salut, bestaande uit drie eilanden, vormde van 1852 tot 1866 onderdeel van de Franse strafkolonie onder het regime van Napoleon. Ruim driehonderd politieke gevangenen werden hier vastgezet waarvan er meer dan 70 overleden. De sterke stroming rondom de eilanden maakt ontsnapping onmogelijk. Na 1866 werden vooral staatsgevaarlijke naar de eilanden gebracht. In 1936 werden de eilanden ontruimd en heeft de natuur haar gang kunnen gaan. Tussen de dichte palmbossen zijn de ruïnes van de voormalige gevangenis zichtbaar. Op Ile de Royal, het grootste eiland van de drie, is een hotel gevestigd. Dagelijks word een handje vol toeristen met catamarans naar het eiland gebracht, de meeste keren aan het einde van de dag terug naar vaste wal. De overige twee eilanden zijn, op een beheerder na, onbewoond. Wij gooiden ons anker uit bij Ile Royal op een modderige bodem. Om ons heen liggen enkele moorings waar je s nachts aan mag meren. Overdag zijn ze bestemd voor de toeristen catamarans.