We liggen voor anker, net buiten de marine. Aan bakboord de groene bossen van de mangrove. Stuurboord een kermis aan lichtjes, helicopters die af en aan vliegen en grote catamarans vol toeristen die heen en weer naar het rif scheuren. Onze zintuigen worden maximaal geprikkeld en we moeten weer even wennen aan de drukte. Wat een enorm contrast met Vanuatu. We voelen ons (helaas) ineens weer op en top toerist.

Hans gaat op zoek naar een lasser en een geschikte werkplek om een nieuw roer voor de windvaan te bouwen. Luna en ik struinen de stad af voor de kleine klusjes en halen boodschappen. In de middag meeten we bij de public swimmingpool. Omdat het te gevaarlijk is om hier in zee te zwemmen vanwege krokodillen, kwallen en haaien hebben ze een prachtig zwembad aan zee.

Op de klusvrije (mid) dagen hangen we, nu we er toch zijn, de toerist uit. We gaan met Luna naar een prachtig zee aquarium en leren meer over de natuur van dit stukje Australië. Dori en Nemo worden meteen herkend. Ook huren we een dag een auto en rijden het binnenland in. We wanen ons door een Engels heuvellandschap en dan ineens zitten we midden in de jungle met enorme figtrees vergezelt door het gezang van tropische vogels. Stilletjes zitten we bij een riviertje en hopen een pylathapus te spotten. We sluiten af met een bezoek aan de indrukwekkende Baron Falls.

Na precies twee weken Cairns is Luna helicopter fan, is de boot weer afgetopt vol boodschappen, kan Luna met zonder bandjes haar hoofd boven water houden, hebben we geen enkele krokodil gespot, maar het allerbelangrijkste.. we hebben weer een prachtig nieuw roerblad voor de windvaan. Trots op je Hans! Zonder een zuchtje wind nemen we afscheid van deze stad met veel teveel prikkels. We zetten koers naar Green Island, op naar het Great Barrier Reef!