Als een spookschip sluipen we door de donkere nacht. De lucht is warm en droog, mediterraans, de sterren fonkelen magisch. Een donkere schaduw van 100m2 trekt ons met 4-5 knopen geruisloos door het water. Binnen is het stil, geen klingelende glazen, rollende appels, gierende wind of bruisend boeg water. Alleen het gebrom van vennetjes die ons proberen af te koelen.

Zoals bij bijna iedere oversteek, zag ik ook bij deze een hele hoop beren op de weg. De Arafura zee, ondiep water, stroming, wind die door de Torres street gestuwd door wordt, venijnige korte en stijle golven, water in de kuip, een vloot aan onverlichte vissersboten en ga zo maar door.

We vertrekken, naar Indonesië. Een hele andere wereld. Azië, een wereld die we nog niet kennen. We zijn nieuwsgierig en kijken er naar uit! Maar eerst, de Arafura zee… We zijn uitgeklaard op Thursday island en na een nacht slaap is het tijd om weer door te varen. Wind en water worden met hoge snelheden door de Torres Street geperst waardoor we met 8 knopen snelheid de Arafura zee in worden gespuugd. De helder blauwe hemel en het intens turquoise water weerspiegelen een surrealistische wereld. De wind neemt wat af, de zee is vriendelijk. We bomen de genua uit en koersen naar het westen. Het begin van tien dagen genieten.

De eerste 600 mijl vliegen in vier dagen voorbij. Met 15-20 knoopjes wind cruisen we over een comfortabel vlakke zee. Voor de tweede helft moeten we iets meer moeite doen. De wind neemt behoorlijk af en het is dobberen geblazen. Gelukkig hebben we de gennaker, onze troef die ons geruisloos door het water trekt.

Het comfort niveau aan boord verdient inmiddels vijf sterren. We slapen als roosjes, de glazen blijven op tafel staan, voordek borrels, kledingkasten worden opgeruimd, in de kombuis wordt uitgebreid gekokkereld en we spelen zelfs met de domino. Wat vaart ze prachtig en wat is dit genieten! Twee nachtjes zetten we de motor bij, voor wat meer snelheid, volle accu’s en watertank.

De temperatuur loopt inmiddels ook behoorlijk op. Op sommige dagen is het drukkend warm. We houden een water gevecht en Luna brengt uren in haar badje in de kuip door.

Een oversteek die als een van de meest chille de geschiedenis boeken in gaat. Maar aan alles komt een einde. Na tien dagen ruiken we land, kruidig. We zijn in Indonesië!