Met geknepen billen zit ik in de dingy, Hans vaart nog wat dichter naar het strand. Ik wil 10 meter terug. 3 enorme hagedissen kijken ons nieuwsgierig aan. We zijn bij de eilandengroep Komodo met de aller bekendste Komodo Dragons. Met een lengte van 2-3 meter, een snelheid van 20km/h en een giftige beet verdwijnt Luna zo als voorgerecht achter hun kiezen. Ze zijn lelijk en lui maar intens mooi om naar te kijken.

Behalve de dragons is deze eilandengroep een en al schoonheid. Het contrast van de dorre, droge ruige eilanden en de intens blauwe oceaan is prachtig. De stroming duwt de Vagebond soms met 10 knopen snelheid tussen de eilanden door, alsof we in een wild water baan zitten.

We ankeren in prachtige baaitjes en zijn meer in het water te vinden dan op de Vagebond. Vroeg in de ochtend of tegen het einde van de dag wandelen we zwetend de kale heuvels over. De draagzak sjouwen we voor niks mee, ook Luna klautert behendig op eigen benen naar alle toppen. Rood, bezweet en overhit genieten we van de mooie uitzichten.

Ook ankeren we in een mini atol en vanaf daar is het 5 minuutjes varen met de dingy naar dé manta spot. In de verte zien we al een groepje snorkels spetteren. Onhandig verplaatsen ze zich spartelend door het water. Ook Hans duikt erin en speurt de diepte in. En ja hoor daar zijn ze! Vijf enorme manta’s zweven sierlijk door het water. Een paar seconden hebben we ze voor ons zelf voordat de hele meute ze ontdekt heeft. We duiken nog een paar keer naar beneden en ook Luna waagt een blik onder water. Magisch!!