We naderen een pallet van 50 tinten blauw en zien ons anker op twintig meter diepte op de bodem liggen. Een droom bestemming voor alle verliefde stellen, de Malediven!

Een boot gevuld met 7 stoere mannen komt aangevaren. Eén voor één stappen ze aan boord en vouwen zich wat onhandig in onze iet wat kleine kuip. Luna krijgt een enorme snoepzak en wij een grote bak ijs cadeau. Na een bakje koffie en wat hand tekeningen zijn we ingeklaard. Dit is nog nooit zo snel, efficiënt en verwelkomend gebeurd. Het uur daarna eten we ons misselijk aan anderhalve liter ijs, voordat deze is gesmolten.

De dagen erna zwemmen we met dolfijnen en manta roggen, bouwen we zandkastelen op het strand en speelt Luna met haar nieuwe vriendje. We worden uitgenodigd voor een feestje op womansday in de speeltuin.

Uligan is het noordelijkste eilandje van de Malediven en telt zo’n 500 inwoners. Zandwegen keurig aangeharkt, slippers bij de ingang van de dorpswinkel en een grote moskee die roept voor het gebed. Vriendelijke glimlachen worden uitgedeeld door het handje vol mensen dat we op straat zien. Een idillisch eilandje waar de mensen opvallend netjes maar op een sobere manier leven.

Het transport is nog steeds niet geregeld dus besluiten we langer te blijven. We zeilen samen met twee bevriende boten naar de andere kant van het atoll en ankeren bij een onbewoond eilandje. Het water hier is nog helderder, de hoeveelheid vis overweldigend en de gezelligheid reuze! De mannen vangen vis, de kids sprokkelen hout en de moeders maken heerlijke salades en bakken brood. De perfecte formule voor een geslaagde bbq avonden op het strand!

Ondanks de heerlijke tijd die we hier hebben blijft het vervolg van de reis aan ons knagen. De tijd begint langzaam te dringen en we moeten nu toch echt knopen door gaan hakken. Zeilen we noord naar Dubai en gokken we op een veel te duur transport dat nog niet geregeld is. Of hebben we de ballen om toch naar Djibouti te varen…